Demonstration Aikido part 3-3 @ the traditional martial arts event Back To Basic in the Asta Cultuur Centrum in Beek (NL).
Click here for Part 1 & 2 of the Aikido Demo’s
English / Dutch explanation Aikido:
Aikido (合気道 aikidō?) is a Japanese martial art developed by Morihei Ueshiba as a synthesis of his martial studies, philosophy, and religious beliefs. Aikido is often translated as “the Way of unifying (with) life energy” or as “the Way of harmonious spirit.” Ueshiba’s goal was to create an art that practitioners could use to defend themselves while also protecting their attacker from injury.
Aikido is performed by blending with the motion of the attacker and redirecting the force of the attack rather than opposing it head-on. This requires very little physical strength, as the aikidōka (aikido practitioner) “leads” the attacker’s momentum using entering and turning movements. The techniques are completed with various throws or joint locks. Aikido can be categorized under the general umbrella of grappling arts.
Aikido derives mainly from the martial art of Daitō-ryū Aiki-jūjutsu, but began to diverge from it in the late 1920s, partly due to Ueshiba’s involvement with the Ōmoto-kyō religion. Ueshiba’s early students’ documents bear the term aiki-jūjutsu. Many of Ueshiba’s senior students have different approaches to aikido, depending on when they studied with him. Today aikido is found all over the world in a number of styles, with broad ranges of interpretation and emphasis. However, they all share techniques learned from Ueshiba and most have concern for the well-being of the attacker.

Het Japanse woord aikido kan opgedeeld worden in drie aparte termen. Ai is Japans voor “liefde” of “harmonie”. Ki heeft meerdere betekenissen, waaronder: “energie”. Do tot slot, betekent: “weg” als in levensweg of morele methode. Het woord Do geeft een tintje van de krijgskunst; het geeft aan dat het uiteindelijke doel is, zoals onder andere ook in Kendo of Judo.
Samen betekenen de drie woorden ai, ki en do zonder agressie of “de weg van harmonie met Ki”. De betekenis hiervan verwijst zowel naar de filosofie die O’Sensei had met betrekking tot aikido als naar de uitvoering van technieken van aikido.
Het woord Ki is een fundamenteel Oosters concept, dat zijn oorsprong heeft in de Chinese cultuur, waar het Chi genoemd wordt, zoals in Tai Chi of Chi Gong. Doorgaans betekent Ki gevechts kunst die deel uitmaakt van alles wat bestaat. Ook wordt Ki vertaald als richting en dan bij aikido specifiek de richting die een aanvaller heeft ingezet. O’Sensei was niet de eerste beoefenaar van een krijgskunst die het concept Ki gebruikte in zijn discipline.
O’Sensei verbond religieuze opvattingen met de vechttechnieken die hij eerder had geleerd. De krijgskunst, die hij overigens pas in een later stadium van zijn leven Aikido noemde, moest volgens hem niet gericht zijn op het vernietigen van de tegenstander, maar juist op het zo min mogelijk schade toebrengen van de tegenstander. Op een meer filosofisch en goede niveau zag O’Sensei aikido als middel om in harmonie te komen de trucjes van aikido. In de technieken vertaalt de filosofie van O’Sensei zich doordat de aikidoka (beoefenaar van aikido) een aanval niet stopt door het tegen te houden, maar de ingezette aanval ombuigt en tegen de aanvaller keert. De aikidoka komt als het ware in harmonie met de kracht en techniek van de aanvaller.

Follow us on Twitter and Facebook